Yüreğimdeki Çocuklara

insanın çocukluğu, ömür defterinin en güzel sayfalarıdır derler, hele bir de mahalle de geçtiyse o çocukluk..

bizim çocukluğumuz fikirtepe de geçti..

duyulunca kenar mahalle dedikleri, şuan bir güzel yıkıp üzerine görenlerin bayıldığı, benim ise bomba atıp tek tek patlatmak istediğim o uzun uzun binaların adına rezidans dedikleri yapıların olduğu yer, evet..

(çok daha uzun, koca koca cümlelerim var aslında bu kentsel dönüşüm diye isim uydurdukları yıkım ile ilgili ama maalesef, üç nokta koyup geçeceğim sadece...)

o kenar mahalleye bütün çocukluğumuzu sığdırdık biz..

sokaklarında deli gibi top oynadığımız, cam çerçeve indirdiğimiz, ses yapıyoruz diye tepelerimizden suların hatta salçalı suların döküldüğü, kavga ettiğimiz, bisiklet bindiğimiz, kahkahalarımızın ve bağırışlarımızın yankılandığı koca dünya..

o mahallenin en güzel yanı her şeyimizin gerçek olmasıymış..

baharımız, kışımız, komşuculuklarımız, kavgalarımız, oyunlarımız, ağlamalarımız, vedalarımız, en güzeli de dostluklarımız..

kopup her birimiz farklı yerlere dağılınca bir de büyümek dedikleri dermansız hastalığa yakalanınca görüp, anladık..

bitmeyen devam eden tek şey ise dostluklarımız oldu..

çocukluğumun bana kazandırdığı en güzel şey ise günümüzde olmayan, bulunamayan gerçek dostluk..

gerçek diyorum, sahtesi çok fazla malumunuz -_-

o mahallede beraber büyüyüp, çocukluğumdaki bütün anılarımı paylaştığım ortağım, dostum..

biz o mahalleye bir erkek ile kız çocuğunun çok güzel dost olabileceğini kanıtlamış iki deliydik :)

bisiklete de birlikte bindik, kavgaya da birlikte girdik, tek kale maçlarımız da meşhurdu..

gecenin üçüymüş fark etmezdi.. balkondan balkona dertleştik, canımız acıdı birbirimizin yanında bulduk birbirimizi, senin derdin benim ağrım ayrımı olmadı, ortak can ağrımız vardı sadece, o yüzden ortak dedik birbirimize..

hee, kopmadık da hala sırdaşız, hala da ortak, hayattaki de en büyük şanslarımdan bir tanesi..

su aktı yolunu buldu, mutluluklarımıza da şahit kıldı birbirimizi, o mahallenin iki küçük bebesini koca adam/kadın etti de ama hala yan yana gelince nasıl top oynardık, nasıl kavga ettik, nasıl suyu döktü başımızdan aşağı diye bitmez bir ömürlük anılarımız :)

o yüzden bize,

o yüzden yüreği fikirtepe de çocukluğunda kalanlara,

o yüzden Hasan Hüseyin Korkmazgil'in sözlerinden bizim türkümüz ile dostluklara ithafen..

dostum dostum güzel dostum, bu ne beter çizgidir bu.. bu ne çıldırttan denge, yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe..

♥️


8 görüntüleme
1/11

Copyright © 2020 Işıkla Yolculuk Dergisi