Merak ederim ki insan neden birini sever?


Merak ederim ki insan neden birini sever? Biliyorum garip bir soru oldu ama sevmek, sevilmek bir ihtiyaç mıdır? Sevmek de sevilme isteği de bencilce bir duygudur zannımca. En basit sebebi mutlu olmak için seversiniz birini. Onun hayatınızdaki varlığı size kendinizi iyi hissettirir. Onunla konuşmak, gülmek, el ele dolaşmak, film izlemek, müzik dinlemek, dans etmek, onunla öpüşmek, sevişmek mutlu hissettirir size kendinizi. Bir de güvenme isteği var tabi, bir dayanak olsun istersiniz hayatınızda. Güvenebileceğiniz, canınız yandığında, mutsuz olduğunuzda yanınızda biri olsun istersiniz. Bunlar hep insanca ve aynı zamanda bencilce duygular.


Peki, sevdiğiniz kişi yüzünden acı çekiyor, canınız yanıyorken onu sevmeye devam edebilir misiniz? Onun yüzünden nefesiniz kesiliyor, kalbiniz ağrıyorsa, gözyaşlarınız akıyorsa ve bu o insan hayatınızda olduğu halde yaşadığınız bir durumsa… Yani varlığı canınızı acıtıyorken sevmeye hatta daha çok sevmeye devam edebilir misiniz? Tüm umutsuzluklara rağmen onu kalbinizin en orta yerinde tutmaya devam ediyorken onun için dökülen gözyaşlarınız artık rutine bağlamışken her geçen gün daha çok sevmek hastalıklı bir duygu mudur?

Bu karşınızdaki insanı kendinizden daha fazla sevmek değil de nedir? Üzüldüğünüz, canınız yandığı, acı çektiğiniz halde onu sevmeye devam edebiliyorsanız kendinizi onun kadar sevmiyorsunuz demektir. Bu kötü mü bilmiyorum, bu bir seçim bence. İnsan kendini bir başkasından daha az ya da bir başkasını kendinden daha çok sevebilir. Böyle bir durumda bencillik ortadan kalkıyor işte. Yani kendinizi hiçe sayarak bir insanı sevebiliyor, karşılık beklemeden ilişkinin size getirdikleri ile yetinip, tercih ettiğiniz yolda ilerleyebiliyorsanız o zaman ruhunuzu en azından aşk konusunda bencillikten ayırmışsınız demektir ki bu büyük bir güçlülüktür bence…

7 görüntüleme
1/11

Copyright © 2020 Işıkla Yolculuk Dergisi