Melis Çiçeği

3 Eylül 2017



20 sene önce bugün Allah'ın beni duyduğunu ilk defa bu kadar hissetmiş ve bana bu kadar minik bir şeyi kardeş olarak verdiği için inanamıyordum.

Çünkü her gece dua ederken, 

Allah'ım bir kız kardeş istiyorum, lütfen sesimi duy ve bana bir kız kardeş ver diye resmen yalvarıyordum.

Hatta inanır mısınız? Annem ve babam, o küçücük sevgi ışığını kıskanmayayım diye, bir sürü oyuncaklar alıp, bana kardeşin sana getirdi dediler.

Ya ne yapayım ben plastik oyuncağı, asıl hayat boyu sataşabileceğim, yanında sonuna kadar durabileceğim, zaman zaman küseceğim biri varken, kim isterdi ki...

Küçüklüğümün en tatlı yanı, tebessümlerimin hatta kızgınlıklarım en gerçek hali canımdan çok sevdiğim kardeşimin doğum günü...

İnsan büyürken anlamıyor yada hep yanında olduğu için her zaman sevgi gösteremiyor, didişmek daha tatlı geliyor bazen. Bugün farkettim ki, biz birlikte büyüdük, büyürken de birbirimizin huylarından bir şeyler kapmışız.

Aşkım kardeşim, ben sana ne öğretebildim bilemiyorum ama ben senden "sevgi" kelimesini öğrendim. Bu blogda "sevgi" ye dair atıp tuttuğum ne varsa hepsini seni severken öğrendim.

Benim en kırılgan yanım oldu hep, hani herkesin bir zaafı vardır ya, kardeşim de benim zayıf noktam. Umarım, sizlerin de bu kadar sevdiği bir kardeşi vardır, eğer varsa gülümseyin çünkü çok şanslısınız.

Hayatta bizleri en ağır eleştirip, hatalarını söyleyenler kardeşlerdir, çünkü bilirler ki asla onu kaybetmeyeceksin, ve yine eleştirdikten sonra gelir o yarayı sararlar çünkü yine bilirler ki en gerçek sevgi sadece ona aittir.

Melis'im doğum günün kutlu olsun, nice güzel yaşlara...





20 görüntüleme
1/11

Copyright © 2020 Işıkla Yolculuk Dergisi