Köpeklerde COVID-19 Sonrası

Covid-19 hepimizi etkilediği gibi köpeklerimizi de yüksek oranda etkiledi ve etkilemeye maalesef devam ediyor.

Salgın öncesinde köpeklerimizde var olan sorunlar, salgından dolayı konulan yasaklardan sonra artış gösterdi. Özellikle bu dönemden hemen önce köpek sahibi olanlar durumdan daha çok etkilendi. Çünkü 2-4 ay arası kritik sosyalleşme dediğimiz dönemde, köpekler hep evde kaldı. Ortalık hep sakin-sessiz, herkes evinde oldu bu sürede.

Dışarıda olan biteni göremeyen köpekler, trafiğin içine girmeden, araba, bisiklet, çocuk, insan ve sayabileceğimiz pek çok rutin olmadan büyüdükleri için, yeni normal onlar için çok da kabul edilemez bir durum oldu.


Dışarıda aşırı derecede heyecan göstermeleri, insan, çocuk gördüklerinde havlamaları, trafikten korkmaları hep Covid sonrası oluşan durumlar...


Öyle ki; eğitimli köpeklerde bile, eğer köpeğin karakter gelişimi tamamlanmadı ise çok çabuk değişime ayak uydurup, yeni normalleşmeye tepki gösterdiklerini söyleyebilirim.

Köpekler her zaman ilintilendirerek öğrendikleri için ve en ufak değişime çok çabuk ayak uydurduklarından, sokakların aylarca boş olması ve normalleşme sonrasında sokakların yeniden dolması onları rahatsız etmesi sebebiyle, tepki vermeye başladılar.


İşte burada yine tüm iş sahip ve eğitmenlere düşmektedir. Eğer sahibin eğitimle ilgili bir geçmişi varsa, yani köpeği ile temel itaat ve davranış çalışmaları konusunda bilgili ise, daha önce çalışma yaptı ise; yeniden bu çalışmaları köpek ile beraber yaptığı takdirde düzelmeler zaman içerisinde mutlaka olacaktır. Eğer eğitimle ilgili herhangi bir bilgisi yoksa da, o zaman mutlaka profesyonel destek almaları hem sahip hem de köpek için yararlı olacaktır.

Önemli olan burada, sahibin sabırlı bir şekilde köpek ile yeniden iletişim kurup dışarıda da kuralları yeniden tekrarlı şekilde öğretmesi...


Yine kendimizden örnek vermek gerekirse; Çakıl ve ben de bu süreci atlatana kadar yeniden çalışmalar yaptık. Bizde de diğer köpeklerde olduğu gibi, yeni normalleşme ile sokağa herkes bir anda çıkmaya başladığı için, Çakıl bu durumu hemen kabullenemedi. Çünkü 2-3 ay boyunca sokağa her çıktığımızda kimse yoktu. Site içinde gezinirken de aynı şekilde herkes evindeydi. Siteye giren de yoktu, çıkan da.. Aynı şekilde apartmana girip çıkan da yoktu... Tamamen sessizlik...


Bu duruma o kadar çok alıştı ki, insanlar sokağa çıkıp hayat normale dönmeye başladığında, apartmandan gelen sese, site içine giren/çıkan insanlara, diğer bloklardan çıkan insanlara herkese anlamsız şekilde havlayıp tepki göstermeye başladı. Üstelik bir de insanların ağızlarındaki maskeyi, kafalarındaki siperlik ve gözlükleri de hesaba katarsak tepki vermeleri de aslında çok normal.


Çünkü Çakıl, site içerisini o boş kalınan sürede sahiplendi. Sonradan insanların çıkması, gidip gelmesi onu rahatsız etti ki eskiden insan gördüğünde mutlu olan ve kesinlikle havlamayan Çakıl'dan bahsediyorum :)

Bunun bir diğer nedeni de tabi ki, Çakıl'ın daha karakterinin oturmamış olması, yaşı küçük olması..

O yüzden biz de Çakıl ile yeniden çalışmalara başladık.

Evde ve dışarıda eğitim çalışmaları, dışarıda uzun yürüyüşler, ev içerisinde oyun/aktiviteler, dışarıda mama ve oyuncak ile köpeğin dikkatini kendime çekerek odaklanma çalışmaları, diğer köpeklerle olabildiğince sosyalleşme deneyimleri ile bu süreci daha rahat atlattık diyebilirim.


Süreç zor, süreç zahmetli.. Onlar bizim gibi olmadıkları için bu durumu anlamlandıramıyor o kadar. Hatta bizden daha kolay uyum sağlıyorlar desek çok da yanlış olmaz sanırım. Çünkü Covid sonrası psikolog, psikiyatri ve avukatların işleri bir hayli arttı dersek durumumuzun köpeklere göre daha zor olduğunu bir kez daha anlamış oluruz.


Bu süreçte ne yazık ki köpeklerinden vazgeçip sokağa terk eden sahipler de oldu...

Her şeyin bizim için olduğu bu hayatta insanların köpeklerinden "Ayy virüs bulaştırabilir" düşüncesi ile vazgeçmesi gerçekten kabul edilebilir bir durum değil.


Eğitmenler olarak bizim amacımız burada, hem sahibin, hem de köpeğin hayatını kolaylaştırmak, yaşam standartlarını yükseltmek. Ortak dil oluşturarak mutlu ve güzel bir hayata yeniden başlamalarını sağlamak tek hedefimiz.

Şahsen ben, birlikte huzur içinde, birbirini anlayarak yaşamlarını sürdüren sahip ve köpeklerini gördükçe inanılmaz mutlu oluyorum. Dilerim her sahip köpeği için elinden geleni yapar ve yaşanılan her kötü durumda ondan vazgeçmez.

Çünkü hayat, onlarla daha güzel :))


Dostlarınızla eğitim-öğretimin bol olması dileği ile..


Sevgilerimle,





Pozitif Köpek Eğitmeni

Derya Özdemir

1/11

Copyright © 2020 Işıkla Yolculuk Dergisi