Hoşgeldi... ❤


Kadın, yüzünü sağa çevirdi,

Saçlarını savurarak gülümsedi..

Dinledi, gülümsemesine vurulduğu adamı,

Adamın dilinden sözcükleri döküldükçe,

Kadının iç titreyişi kilometreler ötesine ulaşmıştı..

Kadın, tek saniye aklından çıkaramadığı o gülüş ile,

İçinde küstüğü ne varsa tek tek barışıyordu..

Kadın, o kadar küsmüş, kapatmıştı ki içini,

En son yüreğinin yerini unutmuştu ta ki o gülüş gelip,

Tüm bedenini sarıp sarmalayana kadar..


Kadın, hayatına giren bir gülümseme ile geçmişte olan bütün kırık parçalarını tek tek birleştirip onarmaya başlamış ve şifası olan gülümsemeye minnet duymaktaydı..

Kadının mantığı, can yarasının korkularından dolayı onu uzak durmak için telkin etse de, yüreği her defasında içine işleyen o gülüşte buluyordu kendini..


Kadın, kocaman dağlar bayırlar aşmış gibi yorgun olan yüreğinin deli deli atmasına kahkahaları ile eşlik ediyor, yeniden can bulmuşcasına o dağların en tepesinden, Hoş geldin be adam..


İyi ki,

İyi ki geldin diye haykırıyordu..



8 görüntüleme
1/11

Copyright © 2020 Işıkla Yolculuk Dergisi