Hoşgeldin 40

Kimilerine göre dönüm noktası 40'lı yaşlar ,kimilerine göre gayet sıradan ...Genç olarak adlandırıldığımız dönemin sonu ...Orta yaşların başlangıcı :)

Teyze diyor artık sokakta çocuklar:)

Bana göre ; kendime yolculuğumun yoğunlaştığı dönem olacak gibi ...

Yeni tanıştım 40'la ama sanki yıllardır bekliyormuşum gibi:) Yıllardır biriktirdiğim tüm soruların cevabını bulacakmışım gibi...Sanki yavaş yavaş daha bir sorgular oldum hayatı,zamanı ,yaptıklarımı,yapacaklarımı ,yapmak istediklerimi ,yapamadıklarımı,hatta artık hiç yapamayacaklarımı... Sanki bir iç hesaplaşma , bazen biraz dış hesaplaşma , bazen sorgulama, bazen affetme, isyan etme,vazgeçme, azmetme ,kabullenme, reddedebilme...

Mesela artık herkesin beni sevemeyeceğini rahatlıkla kabul ediyorum ve işin tuhafı umursamıyorum, bazen birilerinden hiç hoşlanmadığımı itiraf edebiliyorum, hoşlanmak zorunda değilim değil mi:)

Hayatımda kalması gerekenleri ya da hayatımdan çıkması gerekenleri, yan yana durmak istediklerimi, arkasından izlemek istediklerimi, yakınına varmak istediklerimi ya da uzağından dahi geçmek istemediklerimi daha iyi biliyorum.

Yaşadıkça öğreneceğim çok şey var daha, eminim bunlar da değişecek zamanla ,farkındayım.Ama hani 40'lara adım atmışken neleri yapmak istediğimden ziyade neleri yapmak istemediğime kafa yoruyorum...çünkü onlardan kurtulduğumda geriye zaten beni mutlu edenler kalacak ya da beni mutlu edecek olana yer açılacak görüyorum ve bunun için adım atmaya ya da bitmesi gerekeni bitiren olmaya çekinmiyorum.Kangren olmuş yarayı kesip atmadıkça acı çekmeye devam ediyor insan ve giderek daha buyuk bir parçasını öldürüyor farkında olmadan .Oysa vazgeçebildiğinde onsuz yaşayamam sandıklarından , devam ediyor hayat...

Belki sadece biraz daha biriktiriyorum,biraz daha olgunlaşmasını bekliyorum daha temkinli ilerliyorum ama vaktin geldiğini hissettiğimde ilk adımı atan olmaktan korkmuyorum.

Artık mesela küfür edebiliyorum, bunun o kadar da kotu bir şey olmadığını kabul ediyorum ,tabii hala kimse

var mı diye etrafı şöyle bir kolaçan ediyorum.;)

Yanı işin özü aslında galiba içindekini dışa vurmak, dışındakini yok saymamak, kendini tanımak , kendine ve hayata zaman tanımak ,doğruya ve yanlışa razı olmak , kadere razı olmak,bazen biraz teslim olmak, bazen biraz arka çıkmak, bazen biraz destek almak...Ne olursa olsun aslında her durumda hayata tutunmak.

40' ların başında halet-i ruh-iyem böyle oysa içimde hala küçük bir kız çocuğu...gelsin hayat dilediğince...

Sevgilerimle.... :)


Berna Alaiye


1/11

Copyright © 2020 Işıkla Yolculuk Dergisi